Recenzje

Godsmack "The Oracle"

Wyrocznia, która się powtarza

Cypress Hill "Rise Up"

Cyprysy starzeją się wolniej

Wbrew tytułowi "Our Inventions" nie przynosi wielu odkryć

Elektroniczna empatia

DJ 600V "Prosto Mixtape"

Klęska urodzaju

Bonobo "Black Sands"

Relaks na czarnym piasku

Gentleman "Diversity"

Niepotrzebnie odkrył Amerykę

Na "Kalejdoskopie" nacisk położony został na bogactwo, na różnorodność

Więcej ambicji niż inspiracji

Gogol Bordello "Transcontinental Hustle"

Cyganie na rubinowym szlaku

Okładka nowego albumu The Flaming Lips

Brudna strona Księżyca

Lair Of The Minotaur "Evil Power"

Powtórka z rozrywania

"Congratulations" za bardzo zlewa się w jedną całość

Środkowy palec w stronę list przebojów

Black Rebel Motorcycle Club "Beat The Devil's Tattoo"

Rock'n'roll wiecznie żywy

Marilyn Manson jest tu tak zbędny, że wręcz niezauważalny

GaGa is in da house!

Hole "Nobody's Daughter"

Nie tylko wdowa

Vespa gra jak z nut, i to tych starych, swingowych

Skandalizująca rozrywka

Coheed And Cambria "Year Of The Black Rainbow"

Szlachetny umiar

Chambao pojechało na "koniec świata"

Morza szum, ptaków śpiew

Audio Bullys "Higher Than the Eiffel"

Chuligani z Wysp

Ellie Goulding "Lights"

Nadzieja, nie sensacja

Odrealniona Furia Futrzaków zaiste dziwnie działa na zmysły

Brokat, robot i futerka

Melissa Auf Der Maur: Zaskakująco oryginalna

Spotkanie po mrocznej stronie

Największym atutem albumu No! No! No! jest Tomek Makowiecki

Przyczynek do albumu

W zgrabnie napisanych tekstach nikt nie sili się na górnolotne treści i wielką poezję

Nie wystarczy pododawać

Empty Playground "Under Dead Skin": "Tak mocnego i dojrzałego debiutu nie było tu od lat"

Strasznie dobry debiut

La Men nie oglądają się na rynkowe meandry, tylko z werwą grają swoje

Rock warty fortunę

Magda Wójcik wszystko śpiewa tak samo

Nie wynudźmy się

Slash: Za soczyste solówki należy się szacunek

Solówki to nie wszystko

Olbrzymim problemem Volta była zawsze nieumiejętność selekcji

Duże natężenie, mała moc

Ania Dąbrowska stawia dźwięki bardzo pewnie, ale i z dużym wdziękiem

Hołd z gracją i wyczuciem

Serj Tankian we fraku: Elegancki i nudny

Wytworne nudy

The Dillinger Escape Plan oferują kolejny, doskonalszy model swojego firmowego hałasu

Jeszcze nie paraliż, już nie rewolucja

Scorpionsi nie zatracili swego rockowego jadu i wciąż potrafią mocno ukąsić

Jadą z jadem

Na "Metalchem" Papriki Korps dominuje przestrzeń i oddech

W rytmie kombinatu

Immolation: Z gracją stada oszalałych bawołów

Deathmetalowy majestat

Zamiast następnego arcydzieła otrzymaliśmy 11 zwyczajnych piosenek

Wzorowo przeciętni

Solówki są pierwszorzędne, natomiast cała reszta...

Krótkie chwile wymiatania

"Sisterworld" Liars - najbardziej osobliwa płyta 2010 roku?

Alternatywa nawet dla alternatywy

Okładka albumu "Return Of The Ankh". Konkurencja skręca się z zazdrości?

List do E.

Zmienna i nieprzewidywalna jest w pełni sobą...

Karen po drugiej stronie lustra

Rahim "Podróże Po Amplitudzie"

Cena flirtu z paranoją

Shining "Blackjazz"

Czarci jazz