Atmosphere/Marcin Rozynek o Jarocin Festiwal: "Rock'n'rolla mam we krwi" [WYWIAD]

Oliwia Kopcik, Interia Muzyka: - Jesteśmy na backstage'u sceny w Jarocinie, jest trochę stres, że gracie w takim kultowym miejscu, czy to jest bardziej ekscytacja?

Marcin Rozynek: - Kolega Arek gra tu już trzeci raz, tak że pełna profesjonalizacja zachowań i wykonywania czynności na scenie. Ja pierwszy raz, ale chyba mam we krwi rock'n'rolla, tak że spoko, damy radę.

Arkadiusz Lisowski: - Nie no, z uwagi na wiek, jak tu mówić w ogóle o stresie.

Jarocin to też fajne miejsce, żeby pokazać, że jesteście znowu jako zespół.

Marcin Rozynek: - Myślę, że to nawet najlepsze dla nas miejsce, bo większość festiwali w tej chwili, nie chcę powiedzieć "uciekła", ale podążała w zdecydowanie bardziej komercyjny wydźwięk, a Jarocin to wiadomo - tu się to nasze rock'n'rollowe życie… Zresztą my tu niedaleko mieszkamy, śmiałem się, że kiedyś, jak głośniej kapele metalowe grały, jak jeszcze dobrze wiatr powiał, to w Lesznie na rynku można było to usłyszeć. Tak że to nas przenikało od dzieciństwa.

Ważnym elementem Jarocina są też Rytmy Młodych - śledzicie tę młodą polską scenę?

Filip Rozynek: - Co nieco. Zależy, o kogo mnie zapytasz, ale tak, staram się. Nawet samoistnie do mnie trafia, na Instagramie itd., bo młodzi artyści bardzo lubią promować swoje rolki. Lubię śledzić, kto gra na Next Fest w Poznaniu, zresztą Mikołaj, który gra z nami w zespole, też tam kilkukrotnie wystąpił, tak że zdarza mi się spojrzeć tu i tam.

Jakieś polecajki?

Filip Rozynek: - Teraz zapomniałem, jak ta dziewczyna się nazywa, ale jest taka dziewczyna, którą produkuje Leon Krześniak, ona gra indie muzykę. Jak kogoś to zainteresuje, to sobie to prześledzi… Ma taki jednoczłonowy nickname. Ją na pewno polecam, a tak to musiałbym się głębiej zastanowić i na pewno bym coś wymyślił.

Też tak mam, że jak ktoś mnie pyta, czego słucham, to się okazuje, że nie znam żadnego zespołu (śmiech).

Marcin Rozynek: - Że się miało dwóję z matematyki w liceum, to każdy pamięta, ale reszta gdzieś ucieka.

Jakie plany dalej na zespół? Jakaś płyta się szykuje, nowy materiał?

Marcin Rozynek: - Teraz trochę inne procedury nastąpiły - to nie jest tak jak kiedyś, że wchodziliśmy do studia w Poznaniu na dwa tygodnie, jak zwierzęta zamknięci w klatkach, i to się wszystko działo w przeciągu jakiejś opadającej komety. Teraz to są takie podejścia, tak bym to nazwał - są dwa, trzy, cztery dni okoliczności nagraniowych i próba uchwycenia paru rzeczy. Właśnie ostatnio doszliśmy do przekonania, że jedna z ostatnich była nie do końca udana, dlatego teraz próbujemy zrobić drugie podejście - i w ten sposób pracujemy. I w ten sposób też, myślę, będą się nasze rzeczy pojawiały. Ale od września to już na bank coś nowego w sieci będzie.

Mi się też zawsze marzył taki wywiad, w którym zadaję pytania z piosenek, i gdybym robiła taki wywiad z tobą, to spytałabym na start, czy ruszymy z posad bryłę świata.

Marcin Rozynek: - To chodziło o wrogie przejęcie komunistycznej frazy z "Międzynarodówki". Tak mi wpadło do głowy, jakież to jest piękne ujęcie spraw damsko-męskich, jeśli się tego nie będzie przekładać na "Proletariusze wszystkich krajów - łącznie się", no i dopuściłem się tego. Bardzo wielu ludziom to utkwiło w głowie, ale o to szło (śmiech).

To jeszcze na koniec powiedźcie, czy czekacie na jakiś koncert, oprócz swojego oczywiście.

Marcin Rozynek: - No to teraz wielki szlem, czyli następny będzie Sopot…

Arkadiusz Lisowski: - Ale tu, na festiwalu!

Marcin Rozynek: - A! To mamy ochotę usłyszeć Edytę Bartosiewicz, wiecznie młodą, i Comę, wiecznie żywą.

To jeszcze możesz powiedzieć, to co chciałeś powiedzieć. Na co czekasz.

Marcin Rozynek: - Opole, Sopot i Glastonbury. W tej kolejności.