Rap Stacja Festiwal 2025: drugi dzień. Mimo złej pogody, publiczność trzymała poziom [RELACJA]

Piątkowy Main Stage otworzył Fukaj, który postawił na żywe granie - zaaranżowanie utworów na dwie gitary i perkusje to dość nietypowa jak na rap konwencja, ale trzeba mu oddać, że efekt był genialny. Wszystko wpisuje się w kierunek jaki obrał, by nieco zostawić hip-hop i postawić na rock, a ten koncert był tego najlepszym przykładem. Szczególnie jeśli chodzi o niedawno wydane "I nie puszczę", które powstało specjalnie pod takie właśnie granie. Choć zagrał również "Wodę Księżycową" i "Nie Ma Cię", to nie był to set złożony z "letniaczków", co akurat dość wpisało się w pogodę…

Tuż po nim na scenie dostaliśmy drugą część Hollywood Smile: X-Perience od Żabsona, czyli hity z "Internaziomala" i "Ziomalskiego Mixtape'u". Nie zabrakło "Obok" czy "Młodego Bossa", a sam Żabson pokusił się na stage diving, choć w jego przypadku to akurat norma. Jak sam mówił, wczorajszy występ traktuje raczej jako rozgrzewkę przed tym, co przygotował na finałowy koncert w trzecim dniu, także powiem szczerze, że nie mogę się doczekać.

Było to dziwne uczucie widzieć takiego artystę na scenie o 18.00, gdy jeszcze publika się schodziła, natomiast to chyba kwintesencja tego, czym koncerty tej serii mają być. Odskocznią do Żabsona niewątpliwie okazał się Nulizmatyk, który na Oldschool Stage'u przeniósł nas w klimat klasyków polskiego hip-hopu. Choć mi osobiście w ich występie brakowało nieco polotu, docenić trzeba za zaproszenie Filipka i zagranie hitów z ich wspólnego krążka "ANTYVIRAL".

Wracając z koncertu Nulizmatyka udało mi się zdążyć na drugą połowę koncertu Kuqe 2115. "Turysta" czy "Proste fakty" dobitnie pokazały, że nawet pogoda nie przeszkodzi w dobrej imprezie. Choć hitów spod szyldu 2115 było znacznie więcej, to właśnie solowy utwór "taki mały ja" (zagrany na bis) skradł serca sławskiej publiczności. Dla samego Łukasza był to o tyle wyjątkowy koncert, że zamykał jego debiutancką solową trasę koncertową - także wzruszeniom nie było końca.

Słuchając tegorocznych nowości w polskim rapie, niewątpliwie jedną z najciekawszych pozycji było dwupłytowe "fugazi" od Kubana - z tym większą ochotą, to właśnie na niego postawiłem w dalszej części festiwalu. Szczerze mówiąc, nie zawiódł - dał naprawdę bardzo solidny występ. Cieszę się, że znalazł również miejsce na te popowe kawałki, jak "kyoto" czy "zanim spadnie deszcz". Najlepszym momentem było jednak zagranie "Żadnych zmartwień" i "same zmartwienia", wspominając (jak to sam Kuban ujął) "emerytowanego" Quebonafide i jego ostatnie koncerty na PGE Narodowym, na którym te utwory po raz ostatni wspólnie zagrali.

Piątkowe granie zamknął White 2115, który swoją już legendarną "Californią" podziękował publice za wytrwałość - a mówimy tutaj o koncercie, który skończył się o trzeciej nad ranem. Na całe szczęście pogoda nie pokrzyżowała planów i wszystkie koncerty odbyły się zgodnie z planem. Pozostaje jednak cicha nadzieja, że na finałowy - trzeci dzień, deszcz choć na moment da odetchnąć…