Jego pierwszy zespół nosił nazwę Warsaw. Tragiczne życie Iana Curtisa (Joy Division)

Pochodzący z angielskiego Stretford Ian Curtis od lat dziecięcych przejawiał talent do pisania poetyckich tekstów, a mając raptem 11 lat, otrzymał w nagrodę stypendium szkolne w Macclesfield. Jako nastolatek nie chciał jednak kontynuować edukacji. W sierpniu 1975 r., mając raptem 19 lat, poślubił swoją dziewczynę Deborah Woodruff, a cztery lata później został ojcem Natalie.

Latem 1976 na koncercie Sex Pistols spotkał gitarzystę Bernarda Sumnera oraz basistę Petera Hooka, z którym powołał do życia zespół Warsaw - była to nazwa na cześć piosenki Davida Bowiego pt. "Warszawa". To właśnie David Bowie i Jim Morrison z The Doors byli największymi idolami młodego wokalisty.

Pod koniec 1977 r. grupa przerodziła się w Joy Division tworzącą muzykę w stylu post punk. Oprócz wspomnianych Sumnera, Hooka i Curtisa jej skład uzupełnił perkusista Stephen Morris (początkowo, przez krótki czas, za bębnami zasiadał Steve Brotherdale).

Do najbardziej znanych utworów Joy Division należą: "Love Will Tear Us Apart", "She's Lost Control", "Atmosphere", "Transmission" i "No Love Lost". Twórczość zespołu charakteryzują mroczny, depresyjny styl i podobne w nastroju teksty piosenek pisane przez Curtisa, który jeszcze jako nastolatek po raz pierwszy próbował odebrać sobie życie.

Ian Curtis zmagał się epilepsją, a ataki choroby, które zdarzały się podczas koncertów, były wyjątkowo przykre. Ponadto muzyk cierpiał na depresję, która odbierała mu chęć do cieszenia się z życia osobistego i sukcesów, jakie odnosił wspólnie z Joy Division. Mimo że Curtis był uwielbiany przez fanów, odczuwał emocjonalne wyobcowanie z otoczenia i brak zrozumienia u innych.

Dodatkowo muzyk prowadził podwójne życie uczuciowe. Przerażała go perspektywa rozwodu z Debbie oraz przyjazd do Manchesteru belgijskiej fanki-kochanki Annik Honoré, która poznał po jednym z koncertów. Curtis stresował się także wylotem do Stanów Zjednoczonych na trasę koncertową z Joy Division i postępującą chorobą.

Towarzyszące Curtisowi strach, złość, słabość, przygnębienie, wstyd, niepewność, rozdarcie, wyrzuty sumienia, brak poczucia bezpieczeństwa i postępująca choroba skumulowały się 18 maja 1980 r., kiedy to 23-letni wówczas wokalista powiesił się na drewnianej suszarce do ubrań.

Ciało frontmana Joy Division odnalazła jego żona, której wokalista pozostawił notatkę - tuż obok zdjęć ślubnych i małej Natalie. Przed śmiercią Curtis miał słuchać albumu "The Idiot" Iggy'ego Popa, a także oglądać film "Stroszek" Wernera Herzoga, którego tytułowy bohater na końcu odbiera sobie życie.

"Całkowicie nie doceniliśmy grożącego niebezpieczeństwa, nie braliśmy tego poważnie" - przyznawał samokrytycznie po latach Tony Wilson, który podpisał z Joy Division kontrakt z ramienia własnej wytwórni Factory Records. Nazywany "Mr Manchester" Wilson stał za sukcesem muzycznej sceny z tego miasta, którą współtworzyły później także m.in. grupy New Order (powstała po śmierci Joy Division) i Happy Mondays.

Ian Curtis był jedną z najbardziej charakterystycznych osobowości w muzyce. Jako artysta wypracował nie tylko specyficzną manierę wokalną, ale również szczególne zachowania sceniczne.

Taniec spod znaku Iana Curtisa był nerwowy, rwący, niekontrolowany. Wokalista Joy Division potrząsał głową i machał swobodnie rękoma, sprawiając wrażenie bycia w głębokim transie. Wiele osób myślało, że występował na scenie, będąc pod wpływem używek. Po koncertach, chorujący na epilepsję Curtis, często dostawał drgawek, a koledzy z zespołu musieli interweniować, by zapobiec jego udławieniu się.

Ian Curtis wraz zespołem Joy Division nagrał jedynie dwa albumy długogrające: "Unknown Pleasures" (1979) i "Closer" (1980) - ten drugi ukazał się 18 lipca, dwa miesiące po śmierci artysty. Na grobie jego żona kazała wykuć słowa "Ian Curtis 18 - 5 - 80" i "Love Will Tear Us Apart". To ostatnie zdanie - "Miłość nas rozdzieli" - jest równocześnie tytułem najsłynniejszego utworu Joy Division.

W latach 90. wdowa po Ianie Curtisie - Deborah napisała książkę "Przejmujący z oddali", w której opisała historię ich związku, a zarazem dzieje zespołu Joy Division. W 2007 r. w oparciu o jej opowieść powstał nagradzany film "Control" przedstawiający losy Curtisa. W jego postać wcielił się Sam Riley.

Po śmierci Curtisa zespół Joy Division zakończył działalność. Pozostali muzycy założyli New Order - gitarzysta Bernard Sumner objął także funkcję wokalisty, a pod koniec 1980 r. dołączyła do nich grająca na instrumentach klawiszowych i gitarze Gillian Gilbert.