Krzysztof Zalewski o projekcie "To Kraków tworzy metamorfozy": On się już nigdy nie powtórzy [WYWIAD]

Katarzyna Ulman, Interia: 10 listopada "To Kraków tworzy metamorfozy". Metamorfozy nie są również tobie obce - wiele razy zmieniałeś pomysły na siebie i sposób swojego grania. A co jest dla ciebie najciekawsze w sięganiu po utwory innych artystów i aranżowaniu ich na nowy sposób?

Krzysztof Zalewski: - Przy okazji tej imprezy na pewno najciekawsze jest to, że będę mógł z Andrzejem Smolikiem współpracować, bo go uwielbiam. Uwielbiam jego zdolności muzyczne, ale też jego ducha i poczucie humoru. Obcowanie z nim jest wielką przyjemnością. Gromadzi też wokół siebie świetnych muzyków, więc jest to swoisty znak jakości - wiadomo, że koncert będzie dobry.

Dlaczego sięga się po utwory innych osób? Chyba po to, żeby się nauczyć warsztatu albo ukraść jakiś pomysł, żeby grając piosenkę rozkminić, jak ona jest złożona, a potem przełożyć to na własną twórczość. Myślę, że to jest tak jak z czytaniem książek po raz wtóry - tych, które się już dobrze zna - albo oglądaniem tych samych filmów. Za każdym razem można dostrzec w tych utworach coś innego, zabrać coś stamtąd dla siebie.

Masz jakiś wymarzony utwór, który chciałbyś przefiltrować przez siebie?

- Może kiedyś będę już na tyle bezczelny i pewny siebie, że zacznę śpiewać Bowiego. Ale to jeszcze chwila.

Jak wyglądał proces pracy ze Smolikiem? Ile miałeś wolności w wyborze utworów na koncert i jak ta praca przebiegała?

- Ona właściwie wciąż przebiega. Z Andrzejem jest dosyć łatwo, bo my się zawsze dogadujemy. Tutaj raczej nie ma problemu - zgadzamy się we wszystkim. Sięgniemy po niektóre utwory, które miałem już przyjemność grać, natomiast największa frajda będzie w tym, że choćby "Miłość miłość" dostanie nowy aranż - nie wiem już który. A trzeba też przypomnieć, że utwór w oryginale jest pokłosiem współpracy z Andrzejem Smolikiem. Tym ciekawiej jest znów z nim rozłożyć tę piosenkę na czynniki pierwsze i zrobić kolejną aranżację.

Przy okazji projektu jedziemy do Krakowa. Jakie są twoje skojarzenia muzyczne i kulturowe, kiedy pada hasło "Kraków"?

- Piwnica pod Baranami, Marek Grechuta, Grzegorz Turnau. Kraków kojarzy mi się bardziej z poezją śpiewaną. I też cudownie, że artysta, który bardzo mi się kojarzy z Krakowem, może przez piosenkę "Bracka" - czyli Grzegorz Turnau - będzie w tym koncercie brał udział. Znowu będę miał zaszczyt i przyjemność z nim występować. Więc cieszę się niezmiernie, bo to taka niecodzienna dla mnie rzecz.

Czyli tak krótko podsumowując - co nas czeka 10 listopada?

- 10 listopada czeka nas przede wszystkim wyjątkowy koncert, bo on się nigdy już nie powtórzy. Te wszystkie aranżacje, które tworzymy - to będzie tylko raz. Oprawa wizualna, graficzna, za którą jest odpowiedzialny krakowski artysta, Adam Nyk, też będzie tylko na tę imprezę stworzona. Będą tam ludzie, z którymi miałem już przyjemność śpiewać, tacy jak Natalia Przybysz czy Grzegorz Turnau, ale tym razem spróbujemy stanąć na głowie i pokazać państwu coś zupełnie odmiennego. Te same utwory, ale od zupełnie innej strony. Myślę, że będzie dużo zabawy i będzie to wieczór do innych niepodobny.

Na koniec - mija rok od premiery twojej ostatniej płyty. Czy są już jakieś nowe pomysły albo plany?

- Wchodzimy do studia za trzy tygodnie nagrywać kilka utworów, więc za chwilę coś wypuścimy, jako taki apendyks do płyty "ZGŁOWY". Ruszamy w ostatnią, trzecią już, odsłonę trasy. Przy okazji parę duetów też się ukaże niebawem. Nie próżnuję, a w międzyczasie już odkładam do szuflady pomysły na następny materiał.