Mieszka w zamku z kotami, od lat unika mediów. Sensacyjne zdjęcia trafiły do sieci
Mająca na koncie m.in. 80 mln sprzedanych płyt, liczne przeboje i imponującą kolekcję nagród (m.in. cztery Grammy) irlandzka wokalistka Enya od lat unika mediów. Nic więc dziwnego, że jej najnowsze zdjęcia wywołały wręcz sensację.
Na co dzień Enya żyje schowana przed światem w zamku Manderley w Killiney w południowym Dublinie. Irlandzka wokalistka od lat unika mediów, niechętnie udziela wywiadów, stroni też od publicznych występów - po raz ostatni pojawiła się na gali Grammy z 2017 r.
Oficjalna strona (prowadzona przez wytwórnię) informuje tylko o 35. rocznicy premiery przełomowej płyty "Watermark" - a mowa o wrześniu 2023 r. Z tej okazji pojawił się m.in. specjalny mix singla "Orinoco Flow".
Tak dziś wygląda Enya. Rzadkie zdjęcia trafiły do sieci
Nic więc dziwnego, że zdjęcia opublikowane na profilu Donegal Dancers zrobiły furorę. Pod tym szyldem występują utytułowani tancerze Thomas i Emily Colangelo, znani także z widowiska Rhythm of the Dance.
To oni pojawili się na rodzinnym weselu w Donegal w Irlandii, gdzie wśród gości znaleźli się również m.in. Enya i jej siostra Moya Brennan, z którą razem na początku lat 80. występowała w grupie Clannad.
"Boski głos Irlandii". Kim jest Enya?
64-letnia obecnie wokalistka naprawdę nazywa się Eithne Patricii Ní Bhraonáin. Na świat przyszła w Gweedore w północno-zachodniej Irlandii jako szósta z dziewiątki dzieci, wychowywana była w rodzinie muzyków. Już jako mała dziewczynka występowała w lokalnym teatrze i kościelnym chórze prowadzonym przez matkę.
Pod koniec lat 60. powstała rodzinna grupa Ann Clann As Dobhar, która po kilku latach zmieniła nazwę na Clannad. Formacja połączyła tradycyjną muzykę irlandzką i celtycką z współczesnym popem, a w drugiej połowie lat 70. zdobyła spore uznanie nie tylko w ojczyźnie, ale także na kontynencie.
Na początku lat 80. Enya dołączyła do swojej siostry Moyi, braci Póla i Ciarana oraz kuzynów Noela i Padraiga Dugganów, jednak działalność w Clannad okazała się epizodem. Grająca na klawiszach wokalistka wzięła udział w nagraniu płyt "Crann Úll" (jako dodatkowy muzyk) i "Fuaim" (już jako pełnoprawna członkini Clannad).
Rodzinna współpraca najwyraźniej nie układała się wzorowo, bo w 1982 roku Enya za namową producenta i ówczesnego menedżera Nicky'ego Ryana (za teksty wokalistki odpowiada jego żona Roma Ryan) zdecydowała się opuścić Clannad i rozpocząć działalność solową. Popularność przyniosła jej ścieżka dźwiękowa do dokumentalnej serii "The Celts" na zamówienie BBC. Te nagrania znalazły się na debiutanckim solowym albumie zatytułowanym po prostu "Enya" (1987).
Sample z utworu "Boadicea" w 1996 roku zostały wykorzystane w przeboju "Ready Or Not" (1996) grupy The Fugees, jak się okazało - bez zgody Enyi i bez uwzględnienia jej jako współautorki. Zgodnie z prawem za to zadziałał Mario Winans, który swoim utworze "I Don't Wanna Know" także sięgnął po "Boadicea". W ten sposób Enya zaliczyła swój największy sukces na amerykańskiej liście singli (2. miejsce w 2004 r.).
"Boskim głosem Irlandii" świat zachwycił się na dobre za sprawą płyty "Watermark" (1988), który rozszedł się w ponad 11-milionowym nakładzie. Na listach przebojów królował zwiewny przebój "Orinoco Flow". Co ciekawe, niektórzy błędnie uważają, że tekst piosenki napisany jest po łacinie (Enya śpiewa nie tylko po angielsku i irlandzku, ale także w innych językach, w tym także fikcyjnych, wymyślonych przez J.R.R. Tolkiena).
Na początku lat 90. popularność Enyi zaczęli dostrzegać twórcy z Hollywood, a jej utwory pojawiły się w takich filmach, jak m.in. "Zabaweczki" (z Robinem Williamsem), "Zielona karta" (z Gerardem Depardieu i Andie MacDowell), "Za horyzontem" (w rolach głównych Tom Cruise i Nicole Kidman) czy "Wiek niewinności" (w obsadzie Daniel Day-Lewis, Michelle Pfeiffer i Winona Ryder).
Enya zrezygnowała z "Titanica"
Ponoć niewiele brakło, żeby zamiast Celine Dion w "Titanicu" usłyszelibyśmy głos Enyi. Ostatecznie to irlandzka wokalistka miała zrezygnować z współpracy z Jamesem Cameronem. O statuetkę Oscara za najlepszą piosenkę Enya otarła się cztery lata później, w 2001 roku za sprawą "May It Be" (utwór śpiewany w języku angielskim i Quenya) z filmu "Władca Pierścieni: Drużyna Pierścienia" Petera Jacksona. W pierwszej części trylogii pojawia się także utwór "Aniron" zaśpiewany w elfickim języku Sindarin.
W 2001 roku utwór "Only Time" Enyi był też często wykorzystywany przez stacje radiowe i telewizyjne podczas relacji z ataku na World Trade Center w Nowym Jorku. Dwa miesiące później Enya wypuściła specjalnego maksisingla "Only Time". Dochód ze sprzedaży tej płytki został przeznaczony na pomoc ofiarom i poszkodowanym w zamachach.
Po płycie "Amarantine" (2005 - kolejny sukces, miejsca w Top 10 brytyjskiej i amerykańskiej listy) ukazały się jedynie świąteczna "And Winter Came..." (2008), kompilacja "The Very Best Of Enya" (2009) oraz "Dark Sky Island" (2015). Jeden z amerykańskich ekspertów od biznesu stworzył słowo "enyokonomia" na określenie faktu, że Irlandka sprzedaje miliony płyt niemal nie występując na żywo. Wokalistka tylko od czasu do czasu pojawia się w telewizyjnych programach czy podczas specjalnych wydarzeń (ma na koncie m.in. występ dla papieża Jana Pawła II, który był wielkim fanem jej uduchowionych piosenek).
Od blichtru popularności woli oglądać biało-czarne romanse (nazwa kupionego za 2,5 mln funtów wiktoriańskiego zamku Manderley pochodzi od domu bohatera książki i filmu "Rebeka" Alfreda Hitchcocka), kolekcjonować dzieła sztuki i malować. A jej towarzyszami są... koty.
"Uwielbiam koty, kiedyś miałam 12. To był stan błogości - leżały i wygrzewały się na słońcu, a potem do mnie przychodziły i wspinały mi się na szyję" - powiedziała Enya w jednym z nielicznych wywiadów.
"Boję się małżeństwa, ponieważ obawiam się, że ktoś może mnie chcieć z powodu tego, kim jestem, a nie dlatego, że mnie kocha" - podkreślała.
