Limahl stał się ikoną popu lat 80. Wszystko dzięki charakterystycznej fryzurze i "The NeverEnding Story"

W 1984 roku Limahl dostał propozycję, która odmieniła jego życie. Artyście przypadło wykonanie głównego utworu do filmu fantasy "Niekończąca się opowieść" (w oryginale "The NeverEnding Story"), będącego ekranizacją cenionej powieści Michaela Ende. Film był koprodukcją niemiecko-amerykańską i szybko zdobył status kultowego. Jednak to właśnie piosenka w wykonaniu Limahla - z muzyką Giorgio Morodera i tekstem Keitha Forseya - na trwałe zapisała się w historii popkultury i do dziś jest jednym z najważniejszych przebojów lat 80.

Już pierwsze dźwięki "The NeverEnding Story" miały przenosić słuchacza do innego świata. Charakterystyczna syntezatorowa sekwencja Giorgio Morodera, która otwiera utwór, tworzyła atmosferę tajemniczości i lekkiego niepokoju - idealnie oddając nastrój filmu. Gdy pojawiał się delikatny głos Limahla, zaczynała się prawdziwa muzyczna podróż przez świat dziecięcej wyobraźni oraz snów.

Refren "Never ending story, ah ah ah..." był nie tylko chwytliwy, lecz także sprawiał wrażenie punktu kulminacyjnego piosenki. Każdy, kto dorastał w latach 80. i 90., do dziś potrafi zanucić go z pamięci.

Co ciekawe, żeńskie partie wokalne kawałka wykonała Beth Anderson, choć w teledysku pokazano zupełnie inną postać. Dla wielu słuchaczy stała się więc tajemniczym głosem z tła, dodającym utworowi magii. Po dziś dzień niewielu zna ten sekret.

Słowa piosenki, choć proste, niosą ważne przesłanie. Opowiadają o tym, że w każdym z nas istnieje świat wyobraźni, do którego można wracać niezależnie od wieku. "Turn around, look at what you see / In her face, the mirror of your dreams" - to zachęta, by spojrzeć w siebie i odnaleźć dawne nadzieje oraz marzenia.

"The NeverEnding Story", choć zawiera wersy nawiązujące do filmu, jednocześnie działa jako samodzielna kompozycja. Jest swoistym hymnem na cześć opowieści, które nigdy się nie kończą, bo żyją w ludziach.

Muzyką zajął się Giorgio Moroder - włoski producent i kompozytor, uważany za jednego z ojców muzyki elektronicznej i disco. Wcześniej współpracował m.in. z Donną Summer, Blondie i Davidem Bowie, tworząc nowoczesne melodie, które zdominowały muzykę rozrywkową lat 70. i 80. W piosence Limahla zastosował bogatą warstwę syntezatorów, która z jednej strony tworzy baśniowy klimat, a z drugiej pozwala na taneczność.

Po premierze filmu oraz singla w 1984 roku, "The NeverEnding Story" bardzo szybko wspięło się na listy przebojów w Europie oraz na całym świecie. Utwór zdobył pierwsze miejsca w Austrii i Norwegii, znalazł się w pierwszej dziesiątce w Wielkiej Brytanii, Francji, Hiszpanii i Japonii. W USA był nieco mniej popularny, ale wciąż obecny w radiu czy MTV.

W 2019 roku kawałek zyskał nowe życie dzięki serialowi Netflixa "Stranger Things". Wykorzystano go w jednym z najgłośniejszych momentów trzeciego sezonu. W finale wykonała go dwójka młodych bohaterów, którzy w ten sposób uratowali serialowy świat przed zagładą. Piosenka Limahla ponownie trafiła więc na listy przebojów Spotify czy Apple Music i zyskała rozgłos wśród nowego pokolenia słuchaczy.

Limahl to wokalista, który ze swoją charakterystyczną fryzurą - długie włosy z tyłu, krótsze z przodu i ciemne pasemka - stał się prawdziwą ikoną popu lat 80. Nawet jeśli jego kariera nie trwała długo, do dziś wielu uważa go za twarz muzyki tanecznej tamtych lat.

Żadna z kolejnych piosenek artysty nie powtórzyła sukcesu "The NeverEnding Story". Limahl w kolejnych latach powracał okazjonalnie na scenę, grając koncerty z innymi gwiazdami, których czasy świetności przypadały na moment blisko pięć dekad wstecz. W 2008 r. zdecydował się na reaktywację swojego pierwszego zespołu KajaGooGoo (w oryginalnym składzie) i wystąpił wówczas nawet na Festiwalu w Sopocie.

Później gwiazdor chętnie powracał na koncerty w naszym kraju, grając m.in. na "Disco Fever" w ramach Sunrise Festival w Kołobrzegu w 2012 r., rok później na "Wielkim Pożegnaniu Lata" w Iławie, a w 2019 r. w programie "Jaka to melodia?".

Jego charakterystyczny głos i charyzma wciąż przyciągają fanów, a sam zainteresowany z dumą mówi, że nagrał choć jedną piosenkę, która będzie śpiewana jeszcze długo po jego odejściu.