W opinii zespołu płyta, pomimo udziału nowego wokalisty w osobie Bogusława Lindy, zawiera charakterystyczne dla Świetlików "misiowe" klimaty. Zespół porusza się w dobrze sobie znanych klimatach, dominują wolne tempa i nastrój nostalgii.
"Płyta jest podróżą przez świat ku**w, sprzedawcy skarpet, alkoholika z delirycznymi omamami paruzji, ordynarnego małżeństwa i wreszcie gromady umarłych na różnym poziomie śmierci.To, co słoneczne, ma smak i jest żywe, jest tylko wspomnieniem lata przed przyjściem katastrofy" - napisał o albumie zespół.
"Udział w nagraniu dwóch recytatorów nadaje całości wymiar uniwersalny. Treny te nie są już tylko pieniem poety nad własnym losem, ale uniwersalną zadumą nad końcem marzeń i obumieraniem po kawałku góry lodowej w słońcu".
Oprócz Bogusława Lindy, który na to wydawnictwo stał się pełnoprawnym członkiem zespołu, w nagraniach uczestniczyli zaproszeni muzycy wzbogacając muzykę Świetlików o brzmienie akordeonu, trąbki, kwartetu smyczkowego i tercetu dętego.
