Tymek "Odrodzenie": Interes się kręci, jak po**bany [RECENZJA]

Album "Odrodzenie" miał być odcięciem od dotychczasowego wizerunku Tymka. Tymka hulaki, imprezowicza, no i Tymka rapera. Przejście wyszło płynnie i teraz nie ma już sensu klasyfikowanie. Z korzyścią dla muzyki.

Okazuje się bowiem, że Tymek we współpracy z Wojtkiem Urbańskim jest w stanie stworzyć bardzo eklektyczny pop. Nie irytujący nadmiarem wątków i tropów, często zaskakujący rozwiązaniami kompozycyjnymi.

Samo zaś "Odrodzenie" pędzi na zbicie karku, z przerwami na momenty refleksji, w których odzywa się w Tymku melancholik. Choćby w kawałku "List", "Mów mi tak" czy "Odurzony". A jak już znowu pędzi, to jest szaleńczo jak w numerze "Klakson", czasem smoliście jak w "Pokrzywach", a czasem lżej jak w numerze “Pończochy".

Przytrafiają się momenty jazzujące, jak "San Francisco", przywodzące na myśl zadymiony klub nocny, a nawet delikatne przygrywki do grunge'u, jak w "Bywam ludzki". Zresztą tych odniesień do rozmaitych gatunków jest o wiele więcej, wyłapywanie ich to całkiem fajna zabawa.

Ale niezależnie od klimatu, Tymek pakuje w piosenki proste linijki, proste słowa, krótkie refleksje, nie ma kombinowania, bo i nie trzeba. "Interes się kręci jak my, interes się kręci jak po**bany".

Przy okazji zaś Tymek na Odrodzeniu" pokazuje, że jest całkiem sprawnym wokalistą. Nonszalancko opowiada o swoim stosunku do kariery i sławy, śpiewa, krzyczy, czasem wręcz lamentuje ("Deszcz"), prezentując całą gamę możliwości.

Dla Tymka poszukiwania, różnorodność, eksperymenty to nie środek, tylko cel. Zupełnie, jakby akuratnym określeniem jego twórczości było "work in progress". W związku z tym pojawia się nadzieja, że w przyszłości będzie jeszcze ciekawiej, może niekoniecznie bardziej eklektycznie, bo to w zupełności wystarczy.

Tymek "Odrodzenie", Kayax

7/10