Anita Lipnicka

Anita Lipnicka fot. INTERIA.PL
data urodzenia
13 czerwca 1975
pochodzenie
Polska
3,1
Oceń
Głosy
130

Biografia

Anita Lipnicka urodziła się 13 czerwca 1975 roku w Piotrkowie Trybunalskim. W trzeciej klasie szkoły podstawowej przez rok pobierała lekcje gry na skrzypcach. Śpiewać zaczęła w liceum w amatorskim zespole Certyficado, z którym wygrała szereg lokalnych przeglądów. W roku 1990 jako modelka wyjechała do Japonii. Trzy lata później śpiewała w Krakowie w kabarecie Rafała Kmity.

Prawdziwa kariera Lipnickiej zaczęła się w roku 1994, kiedy dołączyła ona do wówczas mało znanego Varius Manx, i w krótkim czasie zapewniła zespołowi i sobie status gwiazdy. Z Varius Manx nagrała dwa albumy, "Emu" i "Elf", by z końcem roku 1995 niespodziewanie odejść w godzinie największej sławy grupy.

Przez większą część następnego roku przebywała w Londynie, gdzie w czerwcu i lipcu nagrała z miejscowymi muzykami (m.in. Hughem Burnsem - g, Fionnem O'Lochlainnem - bg, Tonym Beardem - dr, Dannym Schoggerem - kbds, acc) swoją pierwszą solową płytę, "Wszystko się może zdarzyć...", na której wystąpiła nie tylko w roli wokalistki i autorki tekstów, lecz również kompozytorki.

"Wszystko się może zdarzyć..." przyniósł wielkie przeboje "I wszystko się może zdarzyć" i "Piękna i rycerz". I choć początki solowej kariery Lipnickiej nie należały do łatwych (na festiwalu Opole '96, gdzie dała pierwszy samodzielny koncert, publiczność przyjęła ją chłodno), to później wokalistka już brylowała na scenach całej Polski. Oprócz Polski występowała też w kanadyjskim Vancouver (czerwiec 1997). Trzon zespołu towarzyszącego Lipnickiej stanowili instrumentaliści formacji Collage. Program koncertów oprócz piosenek z "Wszystko się może zdarzyć..." wypełniały też starsze przeboje Varius Manx.

Ponadto Lipnicka zaśpiewała na "Abrasax" grupy De Mono ( w "Zaklęci w tańcu do końca świata"). W 1997 w telewizyjnym programie "Od przedszkola do Opola" wykonała wspólnie ze swym bratem "Bossanovę do poduszki" Maryli Rodowicz.

Pod koniec 1997 r. ponownie wyjechała do Londynu aby nagrać kolejną płytę. Podobnie jak w przypadku pierwszej, towarzyszyli jej angielscy muzycy, a nagrań ponownie dokonano w Livingstone Studio. Tym jednak razem zebrało się aż trzech producentów muzycznych: Danny Schogger, Cameron Jenkins i Mark Tschanz. Album zatytułowany "To co naprawdę" miał swoją premierę 8 czerwca 1998 roku. Promowały go trzy single" "Historia jednej miłości", "O niczym", "Gin z tonikiem".

Na początku lipca 2000 roku Anita Lipnicka zakończyła nagrywanie swojej trzeciej płyty "Moje oczy są zielone", która powstawała w studiu Winicjusza Chrósta w Sulejówku. Album ukazał się 28 października 2000 roku. W sprzedaży wraz z tą płyta ukazało się 15 wierszy Anity, które nie stały się piosenkami. Płytę promowały cztery single i dwa teledyski. "Jestem powietrze", "Ballada dla Śpiącej Królewny", "Moje oczy są zielone" i "Wracam".

W lutym 2002 Anita wraz z Johnem Porterem nagrała balladę "For You", która ukazała się na płycie John Porter Band "Psychodelikatesy". W marcu Anita nagrała także piosenkę "Modlitwa o miłość" z własnym tekstem na jubileuszową płytę zespołu Carrantuohill. Płyta ta ukazała się jesienią 2002 roku.

Rozpoczęły się również prace nad wspólnym albumem Anity i Johna Portera. W grudniu 2002 roku Anita i John wyjechali do Londynu, gdzie do czerwca 2003 roku nagrywana jest płyta "Nieprzyzwoite piosenki", która ujrzała światło dzienne 22 listopada 2003 roku. Promuje ją utwór "Bones Of Love".

Najlepsze tematy