To jeden z najsmutniejszych hitów PRL-u. Utwór Maanamu był hymnem całego pokolenia

Zespół Maanam powstał w 1975 roku z inicjatywy Marka Jackowskiego oraz Milo Kurtisa, początkowo jako projekt o nazwie M-a-M. Grupa miała charakter eksperymentalny i opierała się na akustycznym brzmieniu inspirowanym muzyką orientalną. Przełom nastąpił w 1976 roku, kiedy do składu dołączyła Kora. To właśnie charyzmatyczna wokalistka, obdarzona niepowtarzalnym głosem, stała się ikoną zespołu i jednym z najbardziej rozpoznawalnych głosów polskiej muzyki. W 1979 roku formacja przekształciła się w rockowy Maanam, porzucając akustyczne brzmienia na rzecz gitarowej energii, co zbiegło się z początkiem nowej fali w polskim rocku.

Debiutancki album Maanamu, zatytułowany po prostu "Maanam", ukazał się w 1981 roku i przyniósł zespołowi natychmiastowy sukces. Charakterystyczne połączenie ostrych gitar, wyrazistego rytmu i ekspresyjnego wokalu Kory od razu wyróżniło grupę na tle ówczesnych wykonawców. Piosenki takie jak "Boskie Buenos", "Szare miraże" czy "Żądza pieniądza" stały się hymnami młodego pokolenia i trwale wpisały się w kanon polskiego rocka. Zespół nie bał się kontrowersyjnych tematów, łączył liryczne teksty z surowym brzmieniem, tworząc styl trudny do zaszufladkowania, ale natychmiast rozpoznawalny.

Jednym z najważniejszych i za razem najsmutniejszych utworów w dorobku zespołu Maanam jest "Krakowski spleen", który ukazał się w 1983 roku na albumie "Nocny patrol". Piosenka, napisana przez Korę, do muzyki Marka Jackowskiego, odzwierciedlała atmosferę tamtych lat - melancholię, niepokój i egzystencjalną zadumę spowodowaną stanem wojennym. Tytułowy spleen, zapożyczony z poezji Baudelaire'a, oddaje stan zawieszenia między smutkiem a nadzieją, tak charakterystyczny dla ówczesnych nastrojów społecznych. Utwór zdobył ogromną popularność i był wielokrotnie interpretowany przez innych artystów. Do dziś jest uważany za jedną z najwybitniejszych polskich ballad rockowych.

Oprócz "Krakowskiego spleenu" Maanam ma w swoim dorobku wiele przebojów, które zyskały status kultowych. "Lucciola", "To tylko tango", "Kocham cię, kochanie moje", "Sie ściemnia" to tylko niektóre z piosenek, które podbiły listy przebojów i znalazły się w sercach słuchaczy. Zespół regularnie nagrywał nowe albumy, z których każdy miał swój unikalny klimat - od surowych brzmień początku lat 80., przez bardziej melodyjne i eksperymentalne formy w latach 90., aż po dojrzałe produkcje z przełomu wieków.

Najjaśniejszą postacią zespołu była bez wątpienia Kora. Urodzona w 1951 roku, wychowana w Krakowie, od wczesnych lat interesowała się sztuką i literaturą. Jej teksty często odzwierciedlały osobiste doświadczenia, były głębokie, poetyckie i jednocześnie niezwykle aktualne społecznie. Poza działalnością muzyczną, Kora była także ikoną stylu, aktywistką społeczną i autorką. W późniejszych latach zaangażowała się w działania na rzecz praw zwierząt i osób wykluczonych. Zmarła w 2018 roku po długiej walce z chorobą nowotworową, pozostawiając po sobie ogromny dorobek artystyczny i niezatarte piętno w polskiej kulturze.

Marek Jackowski, współzałożyciel Maanamu i główny kompozytor, był filarem zespołu od początku jego istnienia. Po rozstaniu z Korą kontynuował działalność muzyczną, współpracując z różnymi artystami i realizując projekty solowe. Zmarł nagle w 2013 roku, co ostatecznie przekreśliło nadzieje na reaktywację zespołu w pełnym składzie.

W składzie Maanamu przez lata pojawiało się wielu utalentowanych muzyków, w tym Ryszard Olesiński (gitara), Krzysztof Olesiński (bas), Paweł Markowski (perkusja) czy Janusz Iwański (gitara). Każdy z nich wnosił własny styl i doświadczenie, dzięki czemu brzmienie zespołu ewoluowało, zachowując jednocześnie swoją unikalną tożsamość.

Ostatnia dekada działalności zespołu to czas dojrzałej twórczości i poszukiwania nowych form wyrazu. Albumy takie jak "Hotel Nirwana" czy "Znaki szczególne" pokazały bardziej refleksyjne i spokojne oblicze zespołu, ale nie straciły artystycznej siły przekazu. Maanam niejednokrotnie koncertował poza granicami kraju, występując dla Polonii i zdobywając uznanie międzynarodowej publiczności. Zespół zakończył działalność w 2008 roku, pozostawiając po sobie nie tylko bogaty katalog nagrań, ale też niezapomniane wspomnienia koncertowe i wpływ na całe pokolenia słuchaczy.