The Animals i legenda "The House of the Rising Sun". Brzmienie inne niż wszystkie

The Animals powstali w 1962 roku w Newcastle upon Tyne, a ich muzyka od początku wyróżniała się surowym, emocjonalnym brzmieniem czerpiącym z amerykańskiego bluesa, folku i rhythm and bluesa. Pierwszy skład tworzyli: wokalista Eric Burdon, klawiszowiec Alan Price, gitarzysta Hilton Valentine, basista Chas Chandler oraz perkusista John Steel. Mimo że początki ich kariery nie zapowiadały międzynarodowego sukcesu, już na lokalnej scenie The Animals zdobyli reputację zespołu, który gra mocno, szczerze i z wielką ekspresją.

Ich występy na żywo szybko przyciągały uwagę nie tylko publiczności, ale też londyńskich producentów muzycznych. Zespół przeniósł się do stolicy, by nagrywać dla wytwórni Columbia Records. Już pierwsze nagrania, takie jak "Baby Let Me Take You Home", sugerowały, że The Animals mają do zaoferowania coś więcej niż typowy beatowy repertuar epoki - głęboki, niepokojący głos Burdona i bogate partie Price'a nadawały ich muzyce mroczny, dramatyczny charakter.

Prawdziwy przełom nastąpił w czerwcu 1964 roku, kiedy zespół nagrał swoją wersję tradycyjnej amerykańskiej ballady "The House of the Rising Sun". Piosenka ta ma długą historię - jej korzenie sięgają XIX wieku, a przez dekady wykonywali ją różni artyści muzyki folkowej. Utwór opowiada o osobie, która straciła wszystko przez życie w grzechu i moralnym upadku, najczęściej symbolizowanym przez tytułowy dom w Nowym Orleanie, utożsamiany przez wielu z domem publicznym.

Inspiracją dla nagrania The Animals była wersja wykonywana przez Dave'a Van Ronka oraz aranżacja Boba Dylana z jego debiutanckiego albumu. Jednak to, co zrobili z tą piosenką Anglicy, było rewolucyjne. Wprowadzili do niej napięcie, dynamikę i dramatyzm, które sprawiły, że ballada ludowa zmieniła się w pełnoprawny, pięciominutowy utwór rockowy. Charakterystyczny riff gitarowy Hiltona Valentine'a, hipnotyzujące organy Alana Price'a i przejmujący wokal Erica Burdona stworzyły kompozycję, która do dziś robi ogromne wrażenie.

Nagranie powstało w zaledwie jednym podejściu. Pomimo że długość utworu przekraczała standardowy czas singli radiowych, piosenka zdobyła olbrzymią popularność. W Wielkiej Brytanii trafiła na pierwsze miejsce list przebojów, a w Stanach Zjednoczonych jako pierwszy brytyjski utwór folk rockowy dotarła na szczyt listy Billboard Hot 100.

Tekst "The House of the Rising Sun" opowiada o człowieku, który wpadł w życiowe problemy i przestrzega innych, by nie podążali jego śladem. Linijki takie jak "O matko, powiedz swoim dzieciom / By nie robiły tego co ja / Nie spędziły życia w grzechu i nędzy / W domu Wschodzącego Słońca" wyrażają głęboką rozpacz i poczucie winy. W połączeniu z dramatyczną interpretacją wokalną Burdona utwór ten nabrał niemal mistycznego charakteru.

Choć piosenka była tradycyjna i miała wiele wersji, to właśnie interpretacja The Animals stała się definitywna - na tyle, że wielu ludzi do dziś sądzi, iż to ich oryginalna kompozycja. Niemałą kontrowersję wywołał fakt, że tylko Alan Price został wymieniony jako aranżer piosenki, co spowodowało napięcia wewnątrz zespołu i w efekcie jego odejście rok później.

Po sukcesie "The House of the Rising Sun" The Animals wydali kilka kolejnych przebojów, które ugruntowały ich pozycję na scenie rockowej. W 1965 roku nagrali "Don't Let Me Be Misunderstood", który stał się kolejnym ważnym utworem w ich repertuarze. Piosenka ta, pierwotnie napisana dla Niny Simone, w wersji The Animals nabrała rockowego charakteru i wyrażała emocjonalną niepewność oraz wewnętrzny konflikt, z którym utożsamiało się wielu młodych ludzi tamtego okresu.

Innym istotnym utworem był "We Gotta Get Out of This Place", hymn pokolenia marzącego o wyrwaniu się z szarej codzienności i poszukiwaniu lepszego życia. Piosenka ta stała się szczególnie popularna wśród amerykańskich żołnierzy podczas wojny w Wietnamie. The Animals nagrali także dynamiczne "It's My Life", wyrażające indywidualizm i bunt przeciwko narzuconym schematom społecznym.

Mimo licznych sukcesów, zespół zaczął się stopniowo rozpadać. Najpierw odszedł Alan Price, potem zespół przekształcił się w Eric Burdon & The Animals, zmieniając brzmienie na bardziej psychodeliczne i eksperymentalne. W końcu w 1968 roku grupa zakończyła działalność.

The Animals na zawsze zapisali się w historii muzyki jako zespół, który pomógł połączyć tradycję amerykańskiego folku z energią brytyjskiego rocka. Ich interpretacja "The House of the Rising Sun" do dziś uważana jest za jedno z najważniejszych nagrań lat 60. i za jeden z pierwszych wielkich przebojów folk rockowych. W 1994 roku zespół został wprowadzony do Rock and Roll Hall of Fame, a ich muzyka nieustannie pojawia się w filmach, serialach i na listach najważniejszych piosenek wszech czasów.

Chociaż działalność The Animals trwała zaledwie kilka lat, ich wpływ był ogromny. Zainspirowali nie tylko artystów bluesowych i rockowych, ale także całe pokolenie twórców, którzy w ich piosenkach odnaleźli prawdę, emocję i siłę przekazu. "The House of the Rising Sun" do dziś pozostaje jednym z najbardziej rozpoznawalnych utworów w historii muzyki - dowodem na to, że tradycyjna ballada może stać się głosem nowej epoki.