Tak powstał hit "My Słowianie". Internet oszalał w kilka godzin

"My Słowianie" to jeden z najbardziej rozpoznawalnych i kontrowersyjnych polskich utworów ostatnich lat. Premiera piosenki w listopadzie 2013 roku wywołała prawdziwą medialną burzę, a udział w Konkursie Piosenki Eurowizji 2014 tylko podgrzał emocje. Jedni widzieli w tym utworze manifest słowiańskiej tożsamości, inni - prowokację zbudowaną na stereotypach. Pewne jest jedno: obok tego hitu nie sposób przejść obojętnie.

Donatan, czyli Witold Czamara, to producent muzyczny, który zasłynął z łączenia hip-hopu z elementami folkloru. W 2012 roku wydał album "Równonoc. Słowiańska dusza". Krążek osiągnął ogromny sukces komercyjny i uzyskał status diamentowej płyty, co potwierdziło jego pozycję na polskiej scenie.

Cleo, a właściwie Joanna Krystyna Klepko, urodziła się w Szczecinie i od lat związana była z muzyką. Zaczynała od projektów hip-hopowych i soulowych, ale dopiero współpraca z Donatanem sprawiła, że jej charakterystyczny wokal został usłyszany przez całą Polskę. Ekspresja, połączona z lekko ludowym brzmieniem, idealnie wpasowała się w koncepcję producenta.

Piosenka ukazała się 4 listopada 2013 roku i niemal natychmiast zdobyła popularność w internecie. Tekst bawił się stereotypami związanymi z kobiecością i słowiańską tradycją. Frazy takie jak "My, Słowianki, wiemy, jak użyć mowy ciała. Wiemy, jak poruszać tym, co mama w genach dała" balansowały między żartem a autoafirmacją, łącząc dumę z przymrużeniem oka.

"My Słowianie" można więc interpretować na dwa sposoby. Dla jednych był to manifest kulturowej tożsamości i podkreślenie piękna tradycji, dla innych - celowe granie seksualizacją, które miało zapewnić masową uwagę.

Pod względem muzycznym "My Słowianie" to miks hip-hopu, elektroniki i rytmów klubowych z elementami ludowymi. W aranżacji pojawiły się brzmienia nawiązujące do melodii folklorystycznych, skrzypce czy dudy, które przeplatały się z mocnym beatem.

Jeszcze większe emocje wywołał teledysk. Utrzymany w estetyce ludowej, z tradycyjnymi strojami, ale ukazanymi w bardzo zmysłowej formie. Pojawiły się sceny z ubijaniem masła czy eksponowaniem kobiecych kształtów. Dla jednych był to dowcipny komentarz do stereotypów, dla innych - przejaw uprzedmiotowienia. Niezależnie od opinii, klip zdobył miliony wyświetleń w krótkim czasie i stał się jednym z najczęściej komentowanych polskich wideoklipów w historii.

Rok po premierze utwór trafił na Eurowizję. Donatan i Cleo wystąpili w Kopenhadze z anglojęzyczną wersją "We Are Slavic". Sceniczna oprawa wiernie odtwarzała klimat teledysku - stroje ludowe, charakterystyczne gesty i prowokacyjne stylizacje.

W półfinale Polska zajęła 8. miejsce, co pozwoliło awansować do finału. Ostatecznie duet uplasował się na 14. pozycji, zdobywając 62 punkty. Co ciekawe, w głosowaniu widzów piosenka cieszyła się ogromnym poparciem, lecz jurorzy ocenili ją znacznie surowiej. W mediach pojawiały się komentarze, że występ był "soft porn" w ludowym wydaniu. Dyskusja tylko wzmocniła zainteresowanie występem, który do dziś uchodzi za jeden z najbardziej pamiętnych w polskiej historii Eurowizji.

Fenomen "My Słowianie" otworzył Donatanowi i Cleo drzwi do dalszych sukcesów. Duet nagrał kolejne utwory, w tym "Cicha woda", "Brać" z Enejem, "Slavica" czy bardziej refleksyjny "Ten czas". Choć żadna z tych piosenek nie osiągnęła już takiego rozgłosu jak "My Słowianie", artyści utrzymali się w czołówce polskiej sceny i występowali na największych festiwalach.

Piosenka błyskawicznie stała się zjawiskiem kulturowym. W sieci pojawiały się parodie, remiksy i przeróbki, a media chętnie podejmowały dyskusję o jej znaczeniu. Jedni traktowali ją jako żartobliwą celebrację słowiańskości, inni krytykowali za seksizm i powierzchowność.

Dla młodszej publiczności "My Słowianie" stało się popkulturowym symbolem, połączeniem folkloru z nowoczesnym popem. Dla części słuchaczy było też okazją, by z dumą spojrzeć na swoje korzenie, nawet jeśli przedstawione w nieco karykaturalny sposób. Na Zachodzie utwór często postrzegano jako przykład wschodnioeuropejskiego kiczu, ale jednocześnie chwalono jego chwytliwość i oryginalność.