Prince zagrał swój ostatni koncert 10 lat temu. Zaledwie tydzień później artysta już nie żył

Ostatni koncert Prince'a odbył się 14 kwietnia 2016 roku w Fox Theatre w Atlancie w stanie Georgia, w ramach trasy koncertowej "Piano & A Microphone Tour". Tego wieczoru dał dwa koncerty, a ostatnim utworem drugiego setu był "Purple Rain". Artysta zmarł zaledwie siedem dni później, 21 kwietnia 2016 roku. Został znaleziony w swojej posiadłości Paisley Park w Chanhassen, na przedmieściach Minneapolis w stanie Minnesota. Świat muzyki na długo pogrążył się w żałobie.

Choć "Purple Rain" jest najbardziej znanym utworem Prince'a, jego dyskografia to prawdziwa kopalnia muzycznych pereł. Już wcześniej artysta zdobył uznanie dzięki piosenkom takim jak "1999" - futurystyczny hymn lat 80., który łączy funk z apokaliptycznym niepokojem. Kolejny megahit, "When Doves Cry", zaskakiwał nowatorską strukturą - bez basu, z rozedrganym wokalem i dramatycznym tekstem o rozpadzie związku. "Kiss", z kolei, to przykład minimalistycznego funku, który pokazał, że mniej znaczy więcej - utwór stał się hitem mimo ascetycznej produkcji. Nie można też pominąć "Little Red Corvette", jednej z pierwszych piosenek Prince'a, które trafiły do szerokiej publiczności.

Z kolei "Sign o' the Times" z 1987 roku to manifest społeczny i polityczny, który pokazuje bardziej refleksyjną stronę artysty. Wszystkie te utwory potwierdzają, że Prince był nie tylko showmanem, ale przede wszystkim kompozytorem i producentem o niespotykanym zasięgu artystycznym, który nieustannie eksperymentował i przełamywał muzyczne granice. Choć gwiazdor władał masą hitów, to właśnie "Purple Rain" okazał się ostatnim utworem, który wokalista wykonał na żywo.

Prince miał zaledwie 25 lat, gdy w 1984 roku wydał album "Purple Rain" - ścieżkę dźwiękową do filmu o tym samym tytule. Jednak utwór tytułowy narodził się rok wcześniej, podczas jednej z prób zespołu The Revolution. Początkowo miał to być country-rockowy duet z Stevie Nicks z Fleetwood Mac. Prince wysłał jej instrumentalny szkic trwający ponad 10 minut, prosząc o napisanie tekstu. Nicks, oszołomiona intensywnością materiału, grzecznie odmówiła.

Wtedy Prince postanowił dopracować utwór samodzielnie. Kluczową rolę odegrała Wendy Melvoin, gitarzystka The Revolution, której gitarowe intro otwiera utwór i nadaje mu eteryczny, podniosły klimat. Wspólne improwizacje zespołu nadały "Purple Rain" formę, którą znamy dziś: monumentalną, wielowarstwową kompozycję, która nie daje się zaszufladkować. Utwór został nagrany na żywo 3 sierpnia 1983 roku w klubie First Avenue w Minneapolis - to wyjątkowy przypadek w historii muzyki popularnej, gdzie nagranie koncertowe (z dogrywkami studyjnymi) stało się wersją albumową.

"I never meant to cause you any sorrow / I never meant to cause you any pain..." - tak zaczyna się "Purple Rain". Tekst z pozoru opowiada o rozstaniu, żalu i pragnieniu przebaczenia. Ale to tylko pierwsza warstwa. Według samego Prince'a, "purple rain" to symbol duchowego oczyszczenia, końca świata, w którym możesz być z osobą, którą kochasz, pod purpurowym niebem. Fiolet - kolor często kojarzony z królewskością, mistycyzmem i transformacją - ma tu ogromne znaczenie. Nie chodzi o literalny deszcz, ale o emocjonalny krajobraz: miejsce między smutkiem a nadzieją, stratą a odkupieniem. Każda zwrotka odkrywa inne oblicze żalu. Pierwsza - romantyczne rozstanie. Druga - zerwana przyjaźń. Trzecia - wiara i transcendencja. Ostatecznie "Purple Rain" to modlitwa o uzdrowienie, swoisty muzyczny rytuał przejścia.

"Purple Rain" to unikatowe połączenie stylów: rockowej ballady, soulu, gospel i psychodelii. Utwór trwa niemal osiem minut - długość niemal niespotykana w mainstreamowym popie, a jednak stał się globalnym hitem. Początek to spokojne, przestrzenne intro gitary, które przechodzi w pełne emocji wokale Prince'a - delikatne, ale nasycone bólem. Kulminacją jest gitarowe solo, które przez wielu uważane jest za jedno z najlepszych w historii rocka - nie technicznie, lecz emocjonalnie.