Stanisław Soyka słynął z tego, że nigdy nie hamował się w kontekście szczerej interpretacji muzyki. Łączył w swojej sztuce jazz, pop, soul, poezję śpiewaną, a nawet elementy klasyki. Swój charakterystyczny głos zestawiał z wyjątkowymi słowami, które niemal za każdym razem niosły za sobą wyższą wartość i przesłanie. Oto kilka wartych zapamiętania słów Soyki z utworów, które śpiewał.
Stanisław Soyka otwarcie śpiewał o uczuciach. "Odważny i ten, co się boi"
"Tolerancja, otwiera się w nowym oknie", czyli jeden z najpopularniejszych utworów artysty, traktuje właśnie o tym - o tolerancji. Wartość prosta, lecz nie zawsze powszechna. "Dlaczego nie mówimy o tym, co nas boli otwarcie", "Życie nie po to tylko jest, by brać", "Kto jest bez winy niechaj pierwszy rzuci kamień" - śpiewał Soyka w "Tolerancji", jednak cały utwór, nie tylko jego fragmenty, przedstawia obraz lepszego świata. O jakim świecie marzył młody Soyka? I z jakimi problemami się borykał?
Zobacz również:
"Stanisław Soyka miał wtedy niewiele ponad dwadzieścia lat. Świat otwierał się przed nim coraz szerzej. Festiwale. Muzycy z różnych krajów. Zachód, który dla ludzi wychowanych po tej stronie żelaznej kurtyny wciąż miał w sobie coś z mitu. Muzyka prowadziła go przez kolejne miasta. Kolejne sceny. Kolejne zachwyty. I właśnie tam, pomiędzy jazzowym festiwalem a nocnym spacerem po mieście, pojawiła się pokusa" - czytamy we fragmencie biografii "Życie to krótki sen", której autorka przybliża czytelnikom epizod muzyka, związany z wpadnięciem w świat używek.
"Młodość bardzo często nie rozpoznaje niebezpieczeństwa, kiedy jest ono elegancko ubrane. A narkotyki są niezwykle eleganckie na początku. Udają przyjaciela. Udają inspirację. Udają pomoc. Dopiero później pokazują prawdziwą twarz. (...) Przez chwilę myśli, że wygrał los na loterii. Nagle wszystko jest łatwiejsze. Świat wydaje się ciekawszy. Człowiek sprawniejszy. Silniejszy. Bardziej twórczy. Bardziej błyskotliwy. Ale organizm wystawia rachunek. Mózg wystawia rachunek" - pisze autorka książki.
"Było ciekawie, ale też ostro. Najpierw bardzo przyjemnie, tylko jak wracałem, zdałem sobie sprawę, że w Warszawie nie kupię koki i tak się wystraszyłem, że przez parę tygodni byłem bliski paranoi. Ciąg kokainowy to koszmarnie groźna rzecz. Nie ma fizycznego uzależnienia, ale po odstawieniu człowiek czuje, że nagle znalazł się w sytuacji beznadziejnej, nic nie boli, ale żyć się nie chce. Wyleczył mnie brak koki w ówczesnej Polsce. Po paru tygodniach wszystko było w porządku, ale te tygodnie… Nigdy wcześniej ani potem czegoś takiego nie przeżyłem. (…) Ja jestem optymistą, kocham życie i nigdy nie potrzebowałem zmieniać sobie rzeczywistości. A tu nagle znalazłem się w stanie psychicznej choroby" - wyznał muzyk.
Stanisław Soyka chorował przez lata. "Znalazłem się na brzegu otchłani"
Już kilka lat temu potwierdzono, iż artysta chorował na cukrzycę typu 2. Wokalista wziął na poważnie swoją chorobę - zmienił swój styl życia, nawyki żywieniowe, co z czasem poskutkowało zrzuceniem aż 30 kilogramów. Jak wiadomo, przypadek Soyki nie wymagał stosowania insuliny. Artysta musiał jednak rozpocząć leczenie farmakologiczne i monitorować wyniki krwi.
"Miałem cukrzyków w rodzinie, więc wiem, że to choroba utrudniająca życie. Pomyślałem: 'oho, jeśli coś jest w moich rękach, to ja to zrobię'. I na razie mi się udaje. Zmieniłem mocno obyczaje żywieniowe, zrzuciłem te 30 kilo, potem z dziesięć wróciło, ale czuję się dobrze i mnie to napędza. Można się naprawiać!" - mówił Soyka.
Stanisław Soyka nigdy nie ukrywał swojego nikotynowego nałogu. Jak sam często wspominał, palił papierosy od lat, jednak z czasem zrozumiał, że chodzi o jego życie. "Dokucza mi też przewlekła obturacyjna choroba płuc, na którą pracowałem przez 40 lat, paląc z dziką pasją papierosy. Dopiero kiedy znalazłem się na brzegu otchłani, kiedy najpierw miałem halucynacje, a potem wylądowałem w szpitalu, gdzie przez 12 godzin byłem podłączony do aparatury wspomagającej oddychanie, zdecydowałem się rzucić palenie" - mówił Soyka w rozmowie z PAP.
"Miałem taki moment kilka miesięcy temu, że już prawie mnie nie było. Nie mogłem wziąć oddechu. W jednej chwili zrozumiałem, że nie ma ważniejszej rzeczy. Nie ma oddechu - nie ma tlenu. Nie ma tlenu - nie ma mózgu. Nie ma mózgu - nie ma życia. Przez wiele lat próbowałem rzucić fajki. Czasem udawało mi się na chwilę, ale po tym incydencie - koniec. Dziś papieros, choć czasem o nim myślę, oznacza tamte chwile w karetce. Musiałem tego dotknąć, żeby zrozumieć" - przyznał artysta w "Gazecie Wyborczej".











