French Touch od 12 lat pokazuje, że muzyka może być czymś więcej niż tylko rozrywką. To również okazja do spotkania kultur, przypomnienia wspólnych inspiracji i odkrycia znanych utworów na nowo. Tegoroczna gala nie była pod tym względem wyjątkiem. W programie znalazły się zarówno francuskie klasyki, jak i polskie piosenki w zupełnie nowych odsłonach, a nad przebiegiem imprezy czuwali Patricia Kazadi i Piotr "Guma" Gumulec.
Wieczór rozpoczął się od występu artystów paryskiego kabaretu La Nouvelle Ève. Taniec i rewiowa estetyka od razu wprowadziły publiczność w klimat francuskiego widowiska. Na słynny kankan, bez którego trudno wyobrazić sobie taką galę, trzeba było jednak poczekać do finałowych fragmentów wydarzenia.
Jednym z pierwszych muzycznych punktów programu był występ Chóru Armii Francuskiej. Do wykonawców w trakcie piosenki dołączyła ZAZ. Pojawienie się francuskiej wokalistki wywołało w sali głośne owacje. Artystka, która od lat cieszy się w Polsce dużą popularnością i może pochwalić się pięcioma platynowymi płytami na naszym rynku, nie ograniczyła się do gościnnego występu. Później wróciła na scenę, by wykonać "On ira", a następnie zaprezentowała "Mon sourire" z nowszego repertuaru.
Jedną z największych niespodzianek gali przygotowali bracia z zespołu BEMY. Mattia, Elie oraz ich gitarzysta Wojtek sięgnęli po utwory Zbigniewa Wodeckiego, nadając im francusko-polski charakter - publiczność mogła przekonać się, jak brzmiałyby po francusku hity "Zacznij od Bacha" i "Chałupy Welcome to". Właśnie w takich momentach idea French Touch wybrzmiewa najmocniej. Do BEMY dołączyła Zalia, z którą muzycy wykonali utwór "My" w wersji francuskiej. Wokalistka, dla której była to pierwsza edycja, pozostała później na scenie sama, by zaśpiewać jeszcze "Kochaj mnie".
Dla zespołu był to powrót na French Touch po dziesięciu latach. Muzycy wystąpili podczas drugiej edycji wydarzenia w 2016 roku. W rozmowie z Interią nie ukrywali również stresu związanego z przygotowaniem własnych wersji utworów Wodeckiego. Chcieli zachować swój styl, ale jednocześnie nie zawieść oczekiwań związanych z repertuarem tak ważnego dla polskiej muzyki artysty. Jak podkreślali, ich aranżacje powstały za aprobatą Katarzyny Wodeckiej (córki artysty), a za francuskie teksty odpowiadał Elie. Podczas rozmowy z Interią muzycy zdradzili też, że pracują nad trzecią płytą, którą opisują jako indie-rockową. Zapowiedzieli ponadto polsko-francuską wersję utworu "Hi-Fi" z Wandą Kwietniewską z zespołu Wanda i Banda.
Na scenie pojawiła się również Imany. Wokalistka wykonała "Don't Be So Shy" oraz "I Am Who I Am", przypominając publiczności swój charakterystyczny, głęboki głos i soulową energię. Artystka nie kryła sympatii do Warszawy. Ze sceny przyznała, że stolica Polski należy do jej ulubionych miejsc koncertowych, i podkreśliła, jak cieszy się z możliwości kolejnych występów przed tutejszą publicznością. Wokalistka ma już zaplanowane koncerty w Polsce na najbliższy listopad i przyszły rok - wszystko w związku z trasą koncertową promującą jej najnowszy album "Women Deserve Rage".
Francusko-polski dialog kontynuował Michał Szpak. Wykonał utwór "Maj", a następnie zaprosił na scenę francuską wokalistkę Fanny Mandreę. Wspólnie sięgnęli po "I Love Paris", piosenkę rozsławioną przez Franka Sinatrę.
Kolejną artystką była Ania Rusowicz, dla której tegoroczny French Touch był debiutem. Wokalistka zaprezentowała "Ślepą miłość", a później sięgnęła po jeden z najbardziej rozpoznawalnych francuskich utworów - "Non, je ne regrette rien" Édith Piaf. Ten występ miał szczególny kontekst. Jak opowiedziała Interii, jej związek z Francją sięga czasów nastoletnich. Mając 15 lat, wyjechała do tego kraju, gdzie miała rodzinę i możliwość rozwijania muzycznych zainteresowań. Nagrywała piosenki po francusku, a nawet pojawiła się w tamtejszym radiu RTL. Rozważała dalszą karierę we Francji, ale przeszkodą pozostawał akcent, nad którym musiała jeszcze pracować. Rodzina namawiała ją, by wróciła do Polski i skończyła szkołę. Rusowicz przyznała, że przez lata zastanawiała się, czy nie straciła w ten sposób ważnej życiowej szansy. Z perspektywy czasu patrzy na to jednak inaczej.
"Jeżeli coś nam jest przeznaczone, to nie ma znaczenia kraj, w którym mieszkasz" - mówiła w rozmowie z Interią.
Francuski epizod pozostał częścią jej historii, a występ na French Touch stał się symbolicznym powrotem do dawnych inspiracji. Wokalistka opowiedziała również o swoim chrzestnym, który do dziś regularnie przesyła jej francuskie piosenki, oraz o pierwszej miłości do muzyka francuskiego pochodzenia, który napisał dla niej utwór. W przypadku Rusowicz francuski repertuar spotkał się z osobistymi wspomnieniami, a historia mogła zatoczyć koło.
Patricia Kazadi przez większość wieczoru pełniła funkcję prowadzącej, ale w pewnym momencie sama przejęła scenę. Wykonała "Pour que tu m'aimes encore" Céline Dion i pokazała się publiczności z zupełnie innej strony. Przyznam, że wbiło mnie w fotel! Znamy Patricię z telewizji i wcześniejszych muzycznych projektów, ale tym występem udowodniła, że stać ją na naprawdę wiele. Chapeau bas, Patricia!
W programie znalazło się także miejsce na wspomnienie Daniela Balavoine'a. Artyści związani z projektem "Balavoine, Ma Bataille" wykonali "L'Aziza" oraz "Vivre ou survivre", przypominając publiczności twórczość jednego z ważnych francuskich wykonawców.
French Touch to oczywiście nie tylko muzyka. Ważnym elementem wydarzenia jest również wyróżnienie osób, które przyczyniają się do budowania relacji między Polską a Francją. W tym roku statuetkę Marianne d'Honneur otrzymał Luc Besson - francuski reżyser i scenarzysta, twórca takich filmów jak "Leon zawodowiec" czy "Joanna d'Arc". Laudację wygłosił Jerzy Skolimowski, wybitny polski reżyser, którego twórczość również od lat jest obecna na międzynarodowej scenie filmowej.
Finał należał do wszystkich wykonawców. Artyści wspólnie zaśpiewali "Les Champs-Élysées" Joe Dassina - utwór, który stał się już nieodłączną częścią French Touch. To oczywiście momenty, które szczególnie zapadły mi w pamięć podczas tego wieczoru. French Touch La Belle Vie! najlepiej jednak zobaczyć i usłyszeć samemu. Ci, którzy nie mogli być w Teatrze Wielkim - Operze Narodowej w Warszawie, będą mieli taką okazję przed telewizorami. Galę będzie można obejrzeć 28 października o godz. 22.00 na głównej antenie Polsatu, a następnie 30 października o godz. 20.00 w Super Polsacie.
Dwunasta edycja French Touch La Belle Vie! po raz kolejny pokazała, że największą siłą tego wydarzenia są muzyczne spotkania. Czasem wystarczy zmienić język znanej piosenki, czasem zaprosić na scenę artystę z innego kraju, a czasem opowiedzieć osobistą historię, by przypomnieć, jak wiele łączy dwie kultury. Tegoroczne "Oh là là!" było więc nie tylko hasłem gali, lecz także reakcją, którą niejednokrotnie można było usłyszeć i zobaczyć na widowni. A wspólne wykonanie "Les Champs-Élysées" pozostawiło publiczność z melodią, która idealnie podsumowała ideę French Touch: spotkajmy się przy muzyce. Ja wciąż nucę…











