"U Can't Touch This" MC Hammera to hymn złotej ery hip-hopu. Raperowi zarzucano "sprzedanie się"

W drugiej połowie lat 80. MC Hammer zyskał lokalną popularność dzięki występom tanecznym i samodzielnie produkowanym nagraniom, które sprzedawał z bagażnika samochodu. W 1987 roku wydał niezależnie swój pierwszy album "Feel My Power", a już rok później podpisał kontrakt z dużą wytwórnią Capitol Records, która wypuściła reedycję płyty pod tytułem "Let's Get It Started".

Wtedy jednak nikt jeszcze nie przypuszczał, że w 1990 roku świat opanuje utwór, który na dobre zapisze się w historii muzyki rozrywkowej - "U Can't Touch This". Piosenka stała się nie tylko gigantycznym przebojem, ale też ikoną popkultury, definiując styl i brzmienie przełomu lat 80. i 90.

Utwór "U Can't Touch This" ukazał się w styczniu 1990 roku jako singiel promujący album "Please Hammer, Don't Hurt 'Em". Od pierwszych dźwięków nie dało się pomylić go z niczym innym - piosenka opierała się na charakterystycznym samplu z klasyka disco/funku "Super Freak" Ricka Jamesa z 1981 roku. Połączenie znanego riffu basowego z nowoczesnym rapem i tanecznym beatem stworzyło zupełnie nową jakość; przystępną dla mas, radiową, ale wciąż osadzoną w hip-hopowej tradycji.

Tekst utworu jest prosty, pełen przechwałek i chwytliwych sloganów, z tytułowym "You can't touch this!" jako głównym motywem. MC Hammer przedstawia się jako nieosiągalny wzór stylu, tańca i sukcesu; artysta, którego nikt nie może "dotknąć", czyli dorównać mu na scenie. Choć dzisiaj tekst może wydawać się banalny, w 1990 roku był świeży, pewny siebie i doskonale pasował do epoki, w której hip-hop zaczął przebijać się do mainstreamu.

"U Can't Touch This" okazało się przełomem nie tylko dla MC Hammera, ale i dla całego gatunku. Utwór zdobył dwie nagrody Grammy - za najlepsze solowe wykonanie rapowe i najlepsze R&B performance, a także trzy nagrody MTV Video Music Awards. Album "Please Hammer, Don't Hurt 'Em" sprzedał się w ponad 10 milionach egzemplarzy w samych Stanach Zjednoczonych, co uczyniło go jednym z najlepiej sprzedających się albumów hip-hopowych wszech czasów.

Co ciekawe, Hammer był też jednym z pierwszych raperów, którzy trafili do reklam i programów telewizyjnych - promował Pepsi, występował w kreskówkach, gościł w talk-showach. Stał się twarzą nowego, bardziej przystępnego oblicza hip-hopu, co jednak miało swoją cenę. Wielu raperów ze sceny ulicznej zarzucało mu "sprzedanie się" i odejście od korzeni kultury hip-hop. Mimo to, Hammer utrzymywał, że jego celem było połączenie rapu z rozrywką i dotarcie do jak najszerszego grona odbiorców. Dzisiaj można obiektywnie stwierdzić, że bez wątpienia mu się to udało.