"Muzyka interesuje mnie każdego wieczoru"

Środa, 24 października 2001

Właściwie wystarczyłoby napisać, że Alan White od 30 lat jest perkusistą angielskiej grupy Yes. Jednak byłoby to nieco krzywdzące, bowiem jego dorobek nie ogranicza się bynajmniej do płyt nagranych z tą legendarną formacją. Nie sposób nie wspomnieć, że White to muzyk, na którego zwrócił uwagę sam John Lennon, gdy bębniarz liczył sobie ledwie 20 wiosen. Najsłynniejszy z Beatlesów poprosił Alana, by dołączył do niego podczas koncertów. Wyrażenie zgody oznaczało dla młodego angielskiego perkusisty, że stał się częścią rockowej historii. Jego grę słychać na trzech albumach Johna. Nie można pominąć współpracy Alana White?a z innymi wielkimi sceny rockowej, by wymienić choćby Joe Cockera. Te doświadczenia były jego przepustką do gry w Yes. Na ofertę tej grupy nie musiał czekać długo.
Pomimo zmęczenia podróżą, Alan White znalazł chwilkę czasu, by odpowiedzieć na pytania Lesława Dutkowskiego w przededniu dwóch symfonicznych koncertów Yes w Polsce.

"Muzyka interesuje mnie każdego wieczoru"

INTERIA.PL

Pracowaliście już w przeszłości z orkiestrą symfoniczną, na przykład na płycie "Time And A Word". Graliście też na żywo z muzykami symfonicznymi, ale dlaczego zdecydowaliście się na nagranie "Magnification" właśnie teraz, gdy stało się to pewnego rodzaju modą? W ostatnich latach płyty z orkiestrą symfoniczną nagrało przecież sporo artystów?

Sądzę, że stało się tak prawdopodobnie dlatego, że muzyka Yes dobrze współbrzmi z muzyką klasyczną i nowy materiał pisaliśmy mając właśnie to na myśli. Chcieliśmy to zrobić już dawno temu, ale być może nie najlepsze doświadczenia z przeszłości powstrzymywały nas przed tym. Graliśmy bowiem wiele lat temu jeden koncert z orkiestrą symfoniczną i niestety nie udał się on zbyt dobrze. Wszystko było źle zaaranżowane i nagrane. Z tego też powodu nie wspominamy tego, jako miłego doświadczenia. Po tych wszystkich latach byliśmy lepiej przygotowani do nagrania całej płyty z orkiestrą symfoniczną. Kiedyś zamiast orkiestry używaliśmy instrumentów klawiszowych, lecz teraz był dobry czas, aby taką płytę wreszcie nagrać.

Nie obawialiście się, że niektórzy mogą was posądzić o podążanie za modą, która pojawiła się kilka lat temu?

Nie, absolutnie nie. Jesteś pierwszą osobą, która o to pyta. Poza tym patrząc z naszej perspektywy trudno uznać to za modę. Mieliśmy pomysł nagrania takiej płyty od wielu lat, zanim ktokolwiek wydał album z orkiestrą symfoniczną. Myślę, że słuchając niektórych naszych klasycznych utworów można zauważyć aranżacje kojarzące się z muzyką klasyczną. Dobrze widoczne jest to, iż na tę ścieżkę wkroczyliśmy już dawno temu. W twórczości Yes można się doszukać elementów kojarzących się z muzyką Strawińskiego czy Wagnera.

Czy praca z orkiestrą i aranżowanie utworów na wiele instrumentów było trudnym doświadczeniem?

Nie, wcale nie. Większość muzyki z "Magnification" została napisana przez Jona [Andersona], Steve?a [Howe'a], Chrisa [Squire'a] i mnie. Komponując nowe utwory mieliśmy w głowie to, że musi zostać trochę przestrzeni dla orkiestry. Nasza wyobraźnia podpowiadała nam, w których momentach to ma być.