W nieistniejącej już brytyjskiej grupie Skunk Anansie pierwszoplanową postacią była charyzmatyczna czarnoskóra wokalistka Skin. Kiedy przeszło dwa lata temu, ku zaskoczeniu wszystkich, ogłoszono, że zespół kończy działalność, muzycy poszli w swoją stronę. Ace zajął się produkowaniem i pisaniem kompozycji, Cass Elliot i Mark Richardson grali z różnymi muzykami, zaś Skin na jakiś czas zniknęła z horyzontu, by niedawno powrócić ze swoją pierwszą płytą solową.
Ace nie zasypiał gruszek w popiele i stworzył materiał na album, który nie tak dawno ukazał się w Polsce pod szyldem Ace Sounds. Płyta, którą wydała wytwórnia Mystic Production, nosi tytuł "Still Hungry" i jest na niej prawdziwa mieszanka stylistyczna, od ostrych rockowych kompozycji, po nastrojowe, wypełnione elektroniką ballady i rapowania. Jest też kilku znanych gości, jak choćby Lemmy z Motorhead czy Jean Jacques Burnel z The Stranglers, ale także artyści mniej znani, lecz nie mniej ciekawi, których Ace namówił do nagrań.
Rzadko albumy z tak zróżnicowaną muzyką mają szansę trafić do słuchacza, ale "Still Hungry" może być od tej reguły wyjątkiem. Ace do sukcesu podchodzi z rezerwą i skromnie ocenia szanse swojej płyty. Wydając album spełnił swoje marzenie. Następnym będzie realizacja kolejnej, bardziej rockowej płyty. Im większy sukces "Still Hungry", tym więcej planów uda mu się zrealizować.
Były gitarzysta Skunk Anansie okazał się być niezwykle miłym człowiekiem, który bardzo chętnie opowiada na pytania o swoją nową płytę i nie ma oporów przed odpowiedziami na pytania o Skunk Anansie. Rozmowa z kimś takim to ciekawe doświadczenie i prawdziwa przyjemność, o czym miał okazję przekonać się Lesław Dutkowski.
Skunk Anansie zakończyło działalność w kwietniu 2001 roku, a w każdym razie wówczas zostało to ogłoszone. To już przeszło dwa lata. Co porabiałeś w tym czasie?
Prawda wygląda tak, że niedługo po tym, jak Skunk Anansie przestało istnieć, nagrałem właśnie tę płytę, a później musiałem się uporać z wszystkimi prawnymi kwestiami, konkretnie musiałem pozałatwiać z wszystkimi wytwórniami to, aby artyści, którzy pojawiają się na płycie "Still Hungry" mogli się na niej znaleźć. Tak więc album był gotowy mniej więcej pół roku po rozpadzie Skunk Anansie. Te prawne kwestie sprawiły, że mógł on się ukazać niemal po dwóch latach po napisaniu.
Zanim to nastąpiło zajmowałem się oczywiście różnymi rzeczami, jak na przykład produkowaniem płyt innych artystów, byłem również DJ-em. Głównie jednak zajmowało mnie produkowanie. Wyprodukowałem nową płytę King Prawn i Fletcher, a także kilka singli innych wykonawców.
Zmieńmy na chwilę temat. W newsach na twojej stronie internetowej znalazłem informację, że wczoraj podjąłeś próbę bicia rekordu świata w graniu na gitarze przy wykorzystaniu możliwie największej liczby efektów gitarowych. Jak ci poszło? O ile się nie mylę to było wczoraj?
Tak, to było wczoraj [rozmowa odbyła się 5 czerwca - red.], a nowy rekord świata wynosi 85 efektów.
85?!
Tak. Próbowaliśmy zrobić to przy wykorzystaniu setki efektów, ale ostatecznie udało nam się to zrobić przy użyciu 85. Po wszystkim, rozwaliłem swoją gitarę i podpaliłem ją jak Jimi Hendrix. (śmiech) Od wieków chciałem to zrobić. To oczywiście nie miało nic wspólnego z promowaniem mojej płyty. Była to tylko i wyłącznie zabawa. Zrobiłem to w szkole w Brighton, w której uczy mój przyjaciel.
A jak zareagowała na to przedstawienie publiczność?
Bardzo im się podobało. Chyba jednak nie spodziewali się po mnie, że rozwalę gitarę, a potem ją podpalę. (śmiech) W ogóle widok musiał być zabawny, bo listwa z tymi wszystkimi efektami była niesamowicie długa i ciągnęła się chyba po horyzont.
Twój komentarz może być pierwszy!