OFF Festival 2014

OFF Festival: Znamy pierwszych wykonawców

OFF powraca! Indie rock, gitarowe eksperymenty, ambitna elektronika, intymny songwriting i metalowy odjazd - jak co roku organizatorzy przygotowali zróżnicowany program z muzyką najwyższej próby. W pierwszy weekend sierpnia (1-3 sierpnia) zobaczycie w Katowicach m.in. Neutral Milk Hotel, Glenna Brancę z orkiestrą, Holdena (live), Oranssi Pazuzu, Fuck Buttons i Perfume Genius.

Jedną z najważniejszych scen w historii amerykańskiego indie-rocka był kolektyw The Elephant 6. Najważniejszą płytą, jaką zrodziła wyobraźnia tych muzyków, była "In the Aeroplane Over the Sea" grupy Neutral Milk Hotel. Kultowy już dziś album wciąż gwarantuje tony emocji, łącząc folkowe melodie z brzmieniem spod znaku lo-fi. Rozedrgany głos Jeffa Manguma opowiada historie, w których nawiązuje między innymi do tragicznych losów Anny Frank. Niepowtarzalny rezultat zachwycił nie tylko dziennikarzy serwisu Pitchfork (4. miejsce w rankingu najlepszych płyt lat 90.), lecz także muzyków Arcade Fire i The Decemberists, w których twórczości pobrzmiewają wyraźne echa pomysłów tej wspaniałej grupy.

Reklama

Glenn Branca to w nowojorskiej mitologii bóg hałasu i patron obezwładniającego przesteru. Poza tym jedna z najważniejszych postaci sceny no wave. Gdy jego zespół (Theoretical Girls) nie spotkał się z należnym mu odzewem, rozpoczął karierę solową. Od tego czasu nagrywa ogłuszające, choć przecież precyzyjnie skomponowane, symfonie gitarowe. Słychać w nich wpływy zarówno Steve'a Reicha, jak i The Velvet Underground. W grupie Branki swoją przygodę z muzyką rozpoczynali gitarzyści Swans i Helmet. Granie pod jego okiem było tak prestiżową sprawą, że pewna znajoma potrafiła chodzić za nim miesiącami, by tylko przyjął do zespołu jej chłopaka. Udało się i chyba dobrze, bo ona nazywała się Kim Gordon, a on Thurston Moore. Dalszą historię znacie. Glenn Branca będzie również kuratorem jednego dnia na Scenie Eksperymentalnej!

Holdena nie było tak długo, że w zasadzie nikt już na niego nie czekał. A on wrócił i pokazał innym miejsce w szeregu. "The Inheritors" - jego pierwszy album od siedmiu lat zebrał świetne recenzje i został wybrany najlepszą płytą 2013 roku przez specjalizujący się w elektronice portal Resident Advisor. Trudno się dziwić, skoro Brytyjczyk przez ponad 70 minut błyszczy erudycją. Holden przywraca pamięć o analogowych syntezatorach KLF, kosmicznych podróżach Cluster i ezoteryce brytyjskiej psychodelii sprzed półwiecza. Nie boi się również tanecznych form, o czym zaświadczy ekstatyczna, house'owa "Renata". Ten lekko zapomniany dziesięcioboista w ubiegłym roku wygrywał w każdej możliwej dyscyplinie.

Istnieje teoria, zgodnie z którą wszystkie najlepsze zespoły rockowe mają mieć w nazwie jakiś kolor. Wiecie: Black Sabbath, Pink Floyd, Deep Purple... Czas dodać do tej listy Oranssi Pazuzu (pierwsze słowo to "pomarańczowy", drugie oznacza groźnego demona z mitologii babilońskiej), choć akurat ten zespół nigdy nie osiągnie statusu wyżej wymienionych. Nie z tą muzyką. Nazywani czasem blackmetalowym Hawkwind, a innym razem wynalazcami kraut-death metalu, Finowie w sobie tylko znany sposób łączą wolność i trans psychodelicznego rocka lat 70. z bezkompromisowością oraz brzmieniami charakterystycznymi dla całkiem współczesnego black metalu. Trzeci album Oranssi Pazuzu, zatytułowany "Velonielu", to jedna z najlepszych płyt z muzyką ekstremalną minionego roku. Wydana została przez Svart Records - warto zwrócić uwagę również na inne pozycje z katalogu tej wytwórni. Takiej Finlandii nie znaliście...

Jeśli ktoś potrzebuje kolejnych powrotów Massive Attack czy Portishead, to na pewno nie Bristol. Kolebka trip-hopu ma już nową gwiazdę, która świeci jak supernowa, a nazywa się Fuck Buttons. Andrew Hung i Benjamin Power zaczęli od inspiracji Aphex Twin i Mogwai, by kilka lat później zagrać pierwsze skrzypce na największej masowej imprezie roku. Nie chodzi o żaden festiwal muzyczny, ale o inaugurację Igrzysk Olimpijskich, podczas której widzowie na całym świecie usłyszeli potężne "Olimpians". Po takim sukcesie Fuck Buttons bynajmniej nie złagodnieli. Ich najnowsza płyta "Slow Focus" roztacza apokaliptyczne wizje przy akompaniamencie potężnych bitów i armii syntezatorów. Taką muzykę nagrywałby Giorgio Moroder, gdyby urodził się w upadającym Detroit.

W swojej kameralnej twórczości Mike Hadreas aka Perfume Genius ukazuje się jako utalentowany spadkobierca Xiu Xiu i Anthony & The Johnsons. Cechuje go nie tylko podobna wrażliwość, ale także dobór postaci, których portrety kreśli na swoich płytach. Perfume Genius śpiewa o złamanych nadwrażliwcach, ofiarach przemocy, przyszłych samobójcach pielęgnujących swe traumy. Muzyka towarzysząca tym niełatwym historiom jest ujmująco oszczędna i niepokojąco przyjazna. Liryczne frazy pianina, delikatne pacnięcia w perkusję, subtelne chórki i ten głos - szczery, kruchy i przepełniony emocjami. Drzemie w nim jednak odwaga, która każe mu nie unikać trudnych tematów i zaskakujących perspektyw. YouTube usunął jeden z jego klipów, wywołując burzę w środowisku artystycznym.

Dowiedz się więcej na temat: Fuck Buttons | Perfume Genius | Oranssi Pazuzu | OFF Festival
Najlepsze tematy