Na zawsze zostanie królem...

Data odejścia Michaela Jacksona na trwałe zapisze się w historii. Tak jak w przypadku śmierci Jamesa Deana, Marilyn Monroe, Elvisa Presleya, Johna F. Kennedy'ego, Johna Lennona i księżnej Diany ludzie będą pytali: "Co robiłeś w momencie, kiedy się o tym dowiedziałeś?". Śmierć ikony popu stała się numerem 1 wszystkich wiadomości - odsunięto na bok tematy wojen, politycznych przewrotów czy panującego na świecie głodu.

Autostrady Internetu - jakby stworzone dla takich chwil jak ta - zakorkowały się od nadmiaru wylewanych za pomocą klawiatury łez, pisanych wspomnień i wyrazów wdzięczności, ale też domysłów i spekulacji. TMZ.com umieściło wiadomość o śmierci gwiazdora o sześć minut za wcześnie. Google i Twitter ledwie wytrzymały zwielokrotnioną liczbę wejść. Wikipedia oszalała od lawiny edycji i reedycji.

Michael Jackson w 1988 roku - fot. Dave Hogan /Getty Images/Flash Press Media

Już wkrótce wszędzie można było usłyszeć muzykę Michaela: romantyczny utwór "Got To Be There" i "Ain't No Sunshine", niezwykłość pierwszych sekund rozpoczynających "Don't Stop 'Til You Get Enough", niedościgniony "Billie Jean" z charakterystycznym pstrykaniem palcami, doskonałe gitarowe riffy z "Beat It" i "Smooth Criminal", wpadający w ucho rytm "The Way You Make Me Feel", zaśpiewane falsetem zakończenie "Man In The Mirror", słodki wokal w "Human Nature"... Nawet późniejsze ballady artysty, pełne mesjanistycznej pompatyczności, nagle zaczęły wydawać się pełne ducha i sensu - nadziei, że świat może stać się lepszy, jeśli tylko tego zechcemy. Michael Jackson po raz kolejny znalazł się w blasku chwały.

Zrozpaczone tłumy zebrały się w miejscach związanych z życiem Króla Popu: w Hollywood, gdzie spędził znaczną część życia; w Harlemie, gdzie Apollo Theatre natychmiast wystawił żałobny billboard; w Gary w Indianie, gdzie urodził się i spędził dzieciństwo. Od Moskwy po Pekin, od Londynu po Meksyk, wszędzie w blasku świec czuwali fani Michaela, śpiewając jego piosenki. Światowe media zgodnie czekały na potwierdzenie przez wiarygodne źródło informacji o śmierci artysty. Kiedy tragiczna wiadomość okazała się prawdziwa, natychmiast pojawiły się pierwsze komentarze bliskich i znajomych Jacksona.

"Tak jak nigdy nie będzie drugiego Freda Astaire'a, Chucka Berry'ego czy Elvisa Presleya - powiedział Steven Spielberg - tak nikt nigdy nie zastąpi nam Michaela". Quincy Jones skomentował śmierć przyjaciela: "Jestem zdruzgotany. Opatrzność połączyła nasze losy i pozwoliła przez lata 80. stworzyć dużo dobrej muzyki. Te utwory są teraz grane w każdym zakątku świata. Wiecie dlaczego? Ponieważ słychać w nich talent, piękno i profesjonalizm. Straciłem dziś mojego młodszego brata. Razem z nim odeszła część mojej duszy". Magazyn "Time" po raz pierwszy od wydarzeń z 11 września 2001 r. wydał na tę okoliczność numer specjalny.

Na 13 lipca, zaledwie dwa tygodnie od dnia śmierci, zaplanowano wielki powrót Króla Popu na scenę. Zarówno Michael, jak i jego fani z niecierpliwością wyczekiwali niesamowitego wydarzenia.To mógł być największy comeback w historii show-biznesu. W potężnym kompleksie O2 w Londynie artysta miał dać 50 koncertów. Wyprzedano niemal milion biletów. Mimo wcześniejszych informacji o powrocie na estradę (ostatni występ na żywo odbył się 12 lat wcześniej) zorganizowano specjalne spotkanie dla siedmiu tysięcy fanów i trzystu pięćdziesięciu reporterów. Gwiazdor ogłosił na nim: "To jest to. To będzie moje wielkie przedstawienie w Londynie. Tak, stanie się dokładnie to, co powiedziałem. Czas na Wielki Show".

Czytaj także:

Ostatni uśmiech Jacksona

Michael Jackson nie żyje - raport specjalny.

Posłuchaj piosenek Michaela Jacksona w Mieście Muzyki.

Sprawdź:  Tania książka