Open'er: Znamy kolejnych artystów

Tinariwen

"Zespół, który być może nie zapełnia stadionów i aren, ale to muzyczna perełka ostatnich lat, to zespół który niedawno otrzymał nagrodę wpływowego brytyjskiego magazynu Uncut za najlepszy album 2009 roku, wygrywając między innymi z Kings of Leon i Animal Collective. Bardzo staraliśmy się, aby to właśnie ten zespół rozpoczął prezentację World Stage tegorocznej edycji Open'era. Panie i Panowie - głos pustyni i duma Tuaregów" - tak zespół Tinariwen zaanonsował Mikołaj Ziółkowski, szef Alter Artu.

Historia Tinariwen to historia Tuaregów, to historia Nomadów i wolności, to historia walki i rebelii. Początki zespołu sięgają powstania niepodległościowego Tuaregów w 1963 roku w Mali. W walkach brał ojciec lidera formacji Ibrahima Ag Alhabiba, dlatego ten swoje dzieciństwo spędził w obozach uchodźców w Algierii.

Na życie małego chłopca bardzo wpłynął western, który ten widział w wędrownym kinie - to właśnie w nim po raz pierwszy Ibrahim zobaczył gitarę, a następnie sam zbudował sobie instrument, na którym grał tradycyjne melodie i arabskie przeboje.

Młody muzyk imał się różnych zajęć, przemieszczając się pomiędzy Algierią i Libią. Pod koniec lat 70. wraz z rówieśnikami Ibrahim grał już w zespole, którego muzyka była zainspirowana na równi tradycyjnymi brzmieniami Nomadów jak i Elvisem Presleyem, Led Zeppelin oraz Bobem Marleyem.

Zobacz Tinariwen w utworze "Lulla":

Teksty formacji opowiadały o aktualnych rzeczach, nostalgii, zagubieniu oraz komentowały sytuację polityczną. Lata 1980 - 1989 to dla członków zespołu czas dzielony pomiędzy obozy wojskowe a muzykę, w tym pisanie pieśni patriotycznych nawołujących do walki o wolność. Rok 1990 to sześć miesięcy wojny zakończonej podpisaniem porozumienia między rządem Mali a MPA (Mouvement Populaire de l'Azawad - tuareską organizacją rebeliancką).

Mówi się, że każdy Tuareg między Tamanrasset a Niamey, między Timbuktu a Ghat jest członkiem zespołu. Struktura Tinariwen jest otwarta i bardziej podobna do społeczności niż zespołu muzycznego. W 2001 roku o grupie stało się głośno za sprawą występów na niesamowitym festiwalu na pustyni, którego byli gwiazdą, a także dzięki występom na WOMAD i Roskilde.

Europę zdobyli unikalnym połączeniem elektrycznego bluesa z tradycyjną muzyką Nomadów. Do tej pory nikt nie połączył tak różnych kultur w tak zrozumiały i przyswajalny sposób. Słuchając ich nagrań uzyskujemy potwierdzenie, że niezależnie od szerokości geograficznej pod którą żyjemy uczucia takie, jak smutek czy tęsknota odczuwane są w podobny sposób i nie ma znaczenia, jak nazywa się muzykę przy której o nich się śpiewa.

Tinariwen zagrali w Europie, Ameryce, Japonii i Australii ponad 700 koncertów, pojawiając się na takich festiwalach jak Glastonbury (gdzie w 2009 roku zagrali na głównej scenie), czy Coachella.

Do inspiracji i fascynacji ich twórczością przyznają się tacy artyści jak Chris Martin, Bono, Thom Yorke, czy TV On The Radio. Twórczość Tinariwen nagradzana jest w różnych zakątkach świata (zdobyli m.in. BBC Award for World Music i Praetorius Music Prize), dlatego nie dziwi fakt, że ich ostatni, czwarty album pt. "Imidiwan: Companions" nagrywany w piaskach malijskiej pustyni, znalazł się w wielu podsumowaniach najlepszych płyt 2009, a także zdobył prestiżową nagrodę Uncut Music Award za najlepszy album ubiegłego roku, pokonując takich artystów jak Kings of Leon, Animal Collective, Bob Dylan, czy Grizzly Bear.